آویشن

آویشن درختچه‌ای کوتاه و پرشاخه است. شاخه‌های علفی آن پوشیده از برگ‌هایی در قسمت فوقانی ساقه است. گل‌های سفید ریز آن چتری و منفرد می‌رویند.

 

میوه‌ي آن فندق چهار قسمتی است. گیاه آویشن گیاهی است علفی با ساقه‌های کُرک‌دار و سفید از خانواده نعناع که سر شاخه‌های گل‌دار و برگ آن قابل استفاده می‌باشد.

گونه های متفاوتی از این گیاه در مناطق مختلف ایران می‌روید. این گیاه در کشور ما معمولاً به صورت خشک شده و پودر مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ ولی در کشور های دیگر علاوه بر پودر آن ، نوع تازه‌اش را نیز در غذا مصرف می‌کنند؛ زیرا آویشن تازه، عطر و بوی بیشتری نسبت به خشک آن دارد.

 

 

 

خواص درمانی

 

تاثیر بر دستگاه گوارش :

  •  دمنوش آویشن به هضم غذا کمک می‌کند.
  • درد شکم را بر طرف می‌کند .
  •  در درمان نفخ به کار می‌رود .

 

تاثیر بر دستگاه تنفسی :

  •  دمنوش آویشن ضد سرفه و خلط آور است .
  •  در درمان برونشیت تاثیر بسزایی دارد.
  •  سیاه سرفه و التهاب دستگاه تنفس فوقانی را رفع می‌کند.
  •  در درمان آسم به کار می‌رود .

 

تاثیر بر دستگاه عصبی :

  • دمنوش آویشن آرام بخش و خواب آور است .
  • حافظه را تقویت می‌کند .
  • ضد میگرن، سردرد و سرگیجه است.

 

تاثیر بر دستگاه قلبی - عروقی :

  •  دمنوش آویشن تپش قلب را برطرف می‌کند.

 

تاثیر بر دستگاه حرکتی :

  •  اگر از درد مفاصل، نقرس، ورم مفاصل و درد سیاتیک در رنج هستید دمنوش آویشن بنوشید.
  •  حمام آویشن برای مبتلایان به دردهای عضلانی، مفصلی  و روماتیسمی مفید است.

 

خواص دیگر :

  •  دمنوش آویشن صدای وزوز گوش را از بین می‌برد.
  •  آویشن خاصیت ضد میکروبی، ضد قارچی و ضد انگلی دارد و این به دلیل وجود ماده تیمول در آن است. از این رو با توجه به این که تیمول خاصیت سمی نیز دارد، در مصرف آویشن نباید زیاده‌روی کرد .

 

موارد منع مصرف و عوارض جانبی :  

  • از مصرف روغن فرار آویشن به صورت خوراکی باید خودداری نمود. ضمناً زیاده‌روی در خوردن آویشن باعث بروز آلبومین در ادرار می‌شود.
  •    در حاملگی نیز مصرف این گیاه ممنوع است؛ اما در دوران شیردهی منعی ندارد.

 

طبیعت

   آویشن از نظر طب سنتی ایران، طبیعتی گرم و خشک دارد.

 

 

 

منبع: تالیف دکتر مهدی فهیمی - سایت http://rahpouyan.cn

 

اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی