گفته میشود ایرانیان باستان در آغاز سال نو پس از دوازده روز جشن گرفتن و شادیکردن که به یاد دوازده ماه سال است، روز سیزدهم نوروز را که روز فرخندهایست به باغ و صحرا میرفتند و شادی میکردند و درحقیقت با این ترتیب رسمی بودن دوره نوروز را به پایان میرسانیدند.